Pasterstwo – archaiczny wspólny mianownik
Ostatnio natrafiłam na bardzo piękne i według mnie niezwykle trafne słowa dotyczące pasterstwa:
Gdyby szukać jakiegoś naprawdę archaicznego wspólnego mianownika dla kultury Europy, to bez wątpienia byłoby to pasterstwo, ze swą mobilnością, różnorodnością oraz aktywnie i stale kształtowanym krajobrazem. Łąki, stosy kamieni, grupki drzew i krzewów aż po szczyty gór, ograniczone czasem ciemną linią lasu ze swym specyficznym zapachem i powiewami ciepłego powietrza...
Gdyby szukać jakiegoś naprawdę archaicznego wspólnego mianownika dla kultury Europy, to bez wątpienia byłoby to pasterstwo, ze swą mobilnością, różnorodnością oraz aktywnie i stale kształtowanym krajobrazem. Łąki, stosy kamieni, grupki drzew i krzewów aż po szczyty gór, ograniczone czasem ciemną linią lasu ze swym specyficznym zapachem i powiewami ciepłego powietrza...
Styczyński M., 2012. Zielnik podróżny.
Rośliny w tradycji Karpat i Bałkanów
Wyd. Ruthenus, Krosno
![]() |
Wypas na polanie Rusinowej w Tatrach (fot. K. Gorazdowska, 1965) |
![]() |
Wypas na stokach Wielkiej Czantorii w Beskidzie Śląskim (fot. K. Kaleta, 1932) |
Komentarze
Prześlij komentarz